11 maart

Deze ochtend heb ik mijn was gedaan zoals een echte Afrikaanse vrouw: in de tuin, met de hand, in een bassin. Ik moet zeggen dat het me wel beviel, zo in de stralende zon de was doen. Resultaat is wel een verbrande rug, maar dat neem ik er wel bij. Agnes wast voor ons, maar het ondergoed is voor eigen rekening.

Plots hoorde ik wat geknetter, een bekend geluid… Ja, ja, vuur! Kilembe ligt tussen bergen en op één van de flanken – dicht bij ons huis – was aan het branden. Dor gras, droogte, warmte… de ideale factoren voor een branduitbreiding dus. Benoit en ik zochten het vuur op. Niet om te blussen, maar vooral om foto’s te nemen eigenlijk, stout zo’n ramptoerisme. We vroegen wat rond en het vuur was niet aangestoken, zoals we eerst dachten, om het onkruid te ‘wieden’. Het was ‘an accident’.

In de namiddag werkten we nog wat voor school en gingen we naar een voetbalmatch op een berg. Kilembe tegen Kasese, de finale. Er was veel volk op afgekomen. Mooi om te zien, vele kleuren, geroep, gejoel… We hebben echt mooie foto’s kunnen nemen (zie Facebook). We hadden zelf wel veel bekijks. Een muzungu is blijkbaar echt iets speciaals hier! Soms zijn we net als aapjes in een dierentuin, maar zelf zijn we dan weer als Japanners met onze toestellen in de aanslag.

Op 8 maart was het ‘International Women Day’. Toen we opstonden, had Benoit de tafel al gedekt met aan ons bord elk een bloemetje uit de tuin. Hoe lief. De volgende dag deden we in de voormiddag stage en in de namiddag gingen we naar het schooltje waar Tamara en Benoit les moeten geven voor hun bachelorproef. Echt leuk om al die kindjes zo flink op hun stoel te zien zitten in hun uniform.

’s Avonds hoorden we gezang in de buurt van ons huisje. Het werd luider en luider. Toen we buiten keken, zagen we een hele stoet zusters en gevolg in onze tuin lopen. Er was een soort van gebedstocht aan de gang die blijkbaar dwars door onze tuin liep. Toch even schrikken.

Gisterenmorgen gingen we naar Kasese om wat inkopen te doen. Ik kocht een ‘Jezus-spacixkaart’ J. We aten ’s middags in het restaurantje ‘Moonlight’. We kregen drie bollen rijst, wat spinazie en witte bonen in tomatensaus. Niet wat je zou verwachten in een restaurant, maar er was niet echt een andere optie. Ik moet er eerlijkheidshalve ook wel bij vermelden dat we er per persoon 3000 shilling betaald hebben, dit komt overeen met 1 euro… In de namiddag het ultieme vakantiegevoel: stralende zon, buiten liggen, naar muziek luisteren, fruitsla eten, badmintonnen… Super!

x